Lech Wałęsa jest jedną z czołowych postaci, które brały udział w strajkach i manifestacjach podczas trwania w Polsce stanu wojennego. Zdecydowanie nie zgadzał się z poglądami komunistycznymi, czego również nie chciał ukrywać. Już w latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia spotkał się z negatywnym nastawieniem wobec propagowania swoich poglądów. Zwolniono go z Komitetu Strajkowego na skutek zbyt silnego krytykowania związków zawodowych, które w tamtych czasach licznie funkcjonowały na terenie Polski. Najważniejszą rolę zaczął pełnić jednak w Międzyzakładowym Komitecie Założycielskim oraz w Krajowej Komisji Porozumiewawczej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Solidarność, gdzie był przewodniczącym od początku lat osiemdziesiątych, czyli od daty utworzenia tych dwóch organizacji. W sierpniu 1981 roku z jego inicjatywy doszło do bardzo poważnych strajków w Stoczni Gdańskiej, co przyczyniło się do wzrostu jego autorytetu wśród obywateli kraju. Za swoją działalność Lech Wałęsa w 1983 roku otrzymał pokojową Nagrodę Nobla, co niewątpliwie było dla niego bardzo ważnym wydarzeniem w całej karierze politycznej, która po długich walkach z komunizmem przyniosła zamierzone efekty.